Jawel, iets later als beloofd maar dan is hij er toch weer:
De nieuwe en tevens laatste editie van de semafoor 2006. Er zijn weer vele inzendingen binnengekomen, maar er waren ook een aantal die de afgelopen semafoor waren misgelopen. Er lagen bladeren op het spoor zou de NS wellicht zeggen. Bij deze alsnog gepubliceerd.
Ook zijn we blij een aantal nieuwe lezers (lees leden) te mogen verwelkomen en wij zien hun stukjes, foto’s, tekeningen, etc. tegemoet voor de 1e editie van 2007 die medio maart aan het begin van het vaarseizoen zal verschijnen.
Rest ons nog te zeggen dat deze redactie haar uiterste best heeft gedaan om alle feiten, uitspraken en teksten te verifiëren en te controleren maar dat wij ook maar mensen zijn. Ingezonden stukken worden zo veel mogelijk in afgeleverde vorm opgenomen. Het publiceren van tekst en figuur betekent niet meteen dat dit de visie of steun heeft van Scouting Erskine. Ook dit blad kan om haar voortgang te garanderen steun gebruiken. Sponsoring, ideeën en giften zijn welkom. Neem voor meer informatie contact op met Ted, Christa en/of Irene
De Red.
Deze leden van de groep zijn binnenkort jarig!
Alvast van harte gefeliciteerd
13 december Eelco Nachbahr (secr.)
14 december Leon Rutten (voorz.)
18 december Ruben van Elsbergen (zw)
21 december Elmer Fillekes (lds)
25 december Marijn Veenman (wv)
30 december Wolf van Wullfen (zw)
31 december Jullius Everard (zw)
4 januari Rami Al Balauwneh (zw)
5 januari Bob van der Laag (zw)
15 januari Pelle Roovers (zw)
7 februari Julian Latino (zw)
11 februari Samar Al Balauwneh (zw)
11 februari Bob Meijer (lds)
18 februari Daan Voordouw (wv)
28 februari Joppe Kok (zw)
5 maart Merijn Mujer (zw)
5 maart Coen Voordouw (lds)
7 maart jeniffer van Daalen (zw)
11 maart Theo de Koning (Best.)
15 maart Aymen Lamravi (zw)
20 maart Roy Meijer (wv)
27 maart Etienne Kwa (zw)
| 16 december | Installatie Coen Voordouw (staf zv) Installatie Ted Bradley (groepsschipper) Gezamenlijke december maaltijd |
 |
| 23 december | geen opkomst zv | |
| 25-26 december | Kerst | |
| 27 december | start winterkamp zv | |
| 30 december | eind winterkamp zv | |
| 6 januari | 1e opkomst 2007 | |
| 13 januari | Nieuwjaars receptie: alle leden en ouders/verzorgers 13.00 tot 14.00 uur catamaran | |
| 5 – 10 maart | Jantje beton collecte |
Beste scouts, ouders, bestuur, vrienden van en belangstellenden, Wat een formeel gedoe zo’n aanhef. Wat ik eigenlijk wil zeggen is:
Hallo alle vrienden van scouting Erskine. Voor diegene die mij nog niet kennen zal ik even een korte voorstel ronde geven. Ik ben als 11 jarige zeeverkenner van de toen nog bestaande Tarcisius groep overgekomen naar de, alweer toen nog, Christus Koning groep. Na erg veel plezier en als trotste bootsman van de E. Cortenaer (37) heb ik met een kale gabber, lang harige rocker, melige Nederlandse muziek fan en een house fanaat een bijzondere Wilde Vaart tijd doorgemaakt. Al snel was duidelijk dat ik graag wilde helpen het zooitje ongeregeld bij de zv in de gaten te houden en ben zodoende door gegroeid binnen het staf team om vervolgens lange tijd met veel plezier schipper van de zv te zijn.
Nou komt er een dag dat je een beslissing kan nemen die je hele leven op z’n kop zet. En die heb ik genomen. Zoals op de website te zien is (fotoalbum) ben ik op 1 september 2006 getrouwd met Birthe. Dit betekende wel dat ik iets meer thuis wilde kunnen zijn maar het verlaten van de groep kon ik zeker niet.
Ik was dan ook erg blij toen vanuit de groepsraad het verzoek kwam of ik de al een tijdje leegstaande functie van groepsschipper wilde gaan vervullen. Inmiddels is mijn proefperiode aan het aflopen en heeft de groep gemeend mij maar vast te gaan leggen door mij 18 december te installeren. Nou ik denk wel dat ik een gaatje in mijn agenda kan vinden….
Het doet mij nog elke keer weer erg veel plezier om de leden van onze groep lekker bezig te zien. Een aantal weken geleden heb ik een opkomst met de Zeewelpen meegedraaid en me daar erg vermaakt moet ik zeggen. Het is goed dat er nog zoveel kinderen samen kunnen spelen en plezier hebben al is het voor een organisatie als de onze steeds minder makkelijk om alle plezier er uit te halen door alle regels en tijd verslindende verplichtingen.
Daarom is het zo leuk dat de groep oudere leden (loodsen) en betrokken ouders en oud leden zo groot is. Scouting zit nou eenmaal in je bloed en het verlaat je nooit als het je eenmaal te pakken heeft.
Laten we er in 2007 weer een super scouting jaar van maken. Scouting wereldwijd bestaat dan overigens 100 jaar!! En dit wordt onder andere gevierd met een groot scouting kamp, de Wereld jamboree, in Engeland. Hier kunnen helaas niet alle scouts aan meedoen maar de kampen die wij met onze eigen groep gaan houden zullen net zo leuk zijn is mijn ervaring.
Tot slot wil ik iedereen een behouden vaart en een goed uiteinde wensen!
Ted Bradley
Weten jullie dat onze welpen totem door een welpen-ouder is gemaakt in + 1953 en toen als Totem dienst deed bij een welpen groep in Amsterdam waar later Bob ook welp is geweest?
Toen deze groep ophield te bestaan mocht ik hem jaren later,ik was toen allang Akela mee nemen voor mijn groep. Hij doet nu dan ook al weer jaren bij ons dienst als Totem en daar ben ik toch wel een beetje trots op.
Onze totem is ook een beetje het logboek van onze horde. Elke keer als er iets bijzonders gebeurt mag je er wat aanhangen als herinnering bijvoorbeeld aan het zomerkamp, jouw installatie , een wandeltocht .
Wie gaat er wat voor de totem maken?
December 2006, het jaar is weer omgevlogen.
Zo juist is weer de Schipper de Koning Wisseltrofee uitgereikt aan de scout welke zich heeft onderscheiden, in positieve zin, van de andere leden van de vereniging. Met dit initiatief hopen we elk jaar iemand in de schijnwerpers te kunnen zetten.
Deze Trofee is voor het eerste maal uitgereikt bij de start van het jubileumjaar, september 2005, dat betekent dat er nadien heel veel activiteiten zijn geweest om het jaar te gedenken.
Het jubileumjaar heeft zich gekenmerkt tot heel veel leuke scouting activiteiten, waar de commissie heel druk mee is geweest, maar waar heel veel voldoening is voor terug gekomen. Dat is goed voor de vereniging. Wij zijn blij dat we naaste de huidige leden ook veel oud leden hebben ontmoet tijdens onze reünie, afgelopen juli en dat wij velen van hen hebben kunnen noteren als "Vriend van Scouting Erskine".
Met vriend bedoelen zij dat ze geïnteresseerd zijn in het wel en wee van de groep maar dat er ook vele zijn die ook een financiële steun hebben gegeven en dat hebben toegezegd voor de komende jaren. Wij zijn heel blij met alle steun die we krijgen om Scouting Erskine voor nu en de toekomst een levendige en dynamische club te laten zijn.
De plannen voor het komende jaar krijgen al weer vorm en als we de verschillende lijstjes naast elkaar leggen, zoals de activiteitenlijst, de werklijst, de investerings verzoeken en het speciale wensen lijstje, hoeven wij ons als bestuur en leidinggevende nog niet te vervelen. Wij gaan er in ieder geval weer voor. Op de valreep van het jaar iedereen bedankt voor de leuke activiteiten en de medewerking en veel plezier met het jaar wat weer voor ons staat, in goede gezondheid.
Leon Rutten
Voorzitter
Dit jaar gaan (gingen, red.) de Loodsen ook deelnemen aan Nawaka 2006. Wij gaan meewerken als medewerkers bij Voedsel en Horeca bij het team voedsel en verdeelcentrum (VVC). Wat betekent dat wij gaan helpen met het samenstellen en uitgeven van de voedsel pakketten voor de deelnemers. Wij blijven dus ook 10 a 11 dagen op het kampterrein en daar zijn veel spullen voor nodig. Onze spullen worden meegenomen in containers er is maar beperkte ruimte dus een lijstje moest worden gemaakt. Dus wat gaat er allemaal mee... Maarten als echte doorgewinterde waterscout en deelnemer van Nawaka 1997, die weet dat allemaal wel. Coen heeft ook wel een kamp of twee meegemaakt en Dennis moest het allemaal nog een beetje leren. Dus het opstellen van de inventaris lijst heeft plaats gevonden in de kroeg. Vrijdag zijn we daarom naar cafe Babbelz gegaan om onder het genot van een bier of 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 de lijst te maken. Gelukkig hadden we de lijst na biertje nummer 4 al klaar. Later kwamen Rutger, Peter, Irene, Ruben en Hanneke ook nog even gezellig langs om ons lijstje even kritisch te keuren en aan te vullen. Kortom dit werd een gezellig boel en de lijst was af.
Als medewerkers loodsen voor het VVC hadden wij 11 juni een bijeenkomst voor de medewerkers van Voedsel en Horeca. Tijdens deze bijeenkomst werden wij ingelicht over de gang van zaken tijdens het nawaka en de werkzaamheden. Wij moesten hiervoor naar Leusden en zijn hier via Utrecht terecht gekomen. Een tom tommetje was wel handig geweest.maar een kaart om te weten waar Leusden ligt was beter maar goed we zijn er gekomen 1 minuut voor tijd. We kwamen daar binnen bij het scouting pand en het veel te kleine zaaltje zat al vol, dus het werd de keuken maar wij hadden coen die stond daar als een brave borst in het zaaltje en kon het beter horen dan wij Dennis en ik. Maar het werd een beetje te warm dus zijn Dennis en hallo ik ben Maarten maar een een saffie gaan roken .En wie kwamen we daar tegen onze opper scout en we noemen hem maar effe Frits. Na ons beklag te hebben gedaan over het te kleine zaaltje (er stonden gewoon tafels in het midden en stoelen erom heen en iedereen dus aan de kant geduwd) werden wij gehoord door deze zeer bezorgde opperscout. Na deze eerste introductie over Nawaka werden we opgedeeld in teams om te bespreken wat we gingen doen voor het VVC. Dit was lekker buiten in het gras. Er werdt o.a. verteld dat de deelnemers keuze hebben uit 9 verschillende menu’s, alles wordt per dag aangeleverd voor ongeveer 5800 deelnemers en organisatie. Na dit verhaal hebben wij ons ingeschreven als aanwezigen en de formulieren ingeleverd voor het aanvullende medewerkers pakket. Nawaka heeft namelijk minder sponsors en komt daardoor 120.000 euro tekort. Of wij dit aanvullende pakket met o.a. t-shirts dus even zelf willen betalen. Het was 1 uur en we zijn weggegaan om snel de voetbal wedstrijd Nederland tegen servie monteneger te zien.
Kortom we zijn klaar voor Nawaka 2006, dus verkennertjes en wildevaartjes, bedenk je goed als je een hapje van je voedsel neemt. Eten samengesteld met liefde en zorg,
De Loodsen...........
(wij Aloha’tjes versus de vruitmandjes)
Dag 1.
Langzaam druppelden met zware tassen bepakte, in uniform geklede verkenners binnen. En om 8 uur kon het feest dan eindelijk beginnen. Er werden banken neergezet in het Jamaica paradijs (Catamaran) en iedereen kreeg een kokosnoot en een stokje om mee te roffelen. Toen was er de Mr/Mss Tropical verkiezing. Hoewel iedereen er prachtig uit zag in zijn tropical shirt werden Amber, in een prachtig fruitmand-shirtje, en Peer in een geel met draadje tuniek. Zij werden Mr and Ms Tropical. Punt één was voor beide teams binnen. Het startsein voor het gevecht om de gouden cocosnoot. Dat verder ging in de limboquiz. Zoals het woord al zei, als je het antwoord wist moest je limbo dansen onder een wrikriem en de bel luiden. Vragen zoals “waarom zijn bananen krom”waar overigens niemand een antwoord op wist. Daarna was er de coctailwedstrijd. Creatief met anananas en aarbij, chocola en pepsi. Van “lovely orange” tot “het ranzige uitziendedrankje dat toch best lekker is” die allemaal onder een zeer zware inspectie moesten. Hoe het er uit zag, de naam, de geur en natuurlijk de smaak. En uiteindelijk lag iedereen om 1 uur dan wel dood moe in bed.
Dag 2.
Moeizaam stond iedereen op. Maar toch vol verwachting over de volgende dag. Tijdens de pap en een boterhammetje kwam Lune van haar slaapfeestje. Nu kon het feest echt beginnen!
En het feest begon met cocobowlen. Voor begenen die het niet meteen voor zich zien: Met een cocosnoot de kegel aan het andere eind van de baan. Natuurlijk wonnen wij. Toen gingen we naar het de Mirandabad. Terwijl de jongens lekker speelde in het water werden de meisjes gestalkt door een groepje jongens (zucht) waarvan er één een beetje handtastelijk werd (zucht).
Na een Hawaiaanse maaltijd (lekker gekookt door Irene!) had iedereen geen tanden meer door de festifal ( Robbie echt waar). We gingen een smokkelspel doen. De WV was de douane. Cocaïne (2 punten) goud (5 punten) en halve cocosnoten (10 punten) moesten dwars over een oud industrie terrein worden gebracht. Toon had zijn cocaïne in zijn blaaspijpje gestopt. Het blaaspijpje werd ingenomen maar de smokkelwaar hebben ze niet gevonden. Lune had een cocosnoot in d’r staart gestopt. Ze is 4 keer onderzocht.”ze heeft niks bij zich, in ieder geval geen cocosnoot” is hij toch bij de post aangekomen. De auto waarmee Maarten en de rest ons probeerde te pakken, probeerde Robbie te stelen. Ze gooide hem vervolgens op de grond en ontvoerde hem. Hij werd door het raam naar binnen gesleept. Met zijn rug op Maartens schoot en zijn benen uit het raam. Maarten 
scheurde de bochten door. Uiteindelijk wonnen we ’t toch. We liepen terug naar de Catamaran en gingen we slapen.
Dag 3.
De volgende dag gignegn we estafette doen. We moesten met een appel op ons hoofd lopen, een keer alleen rennen en dan een kokosnoot doorgeven. Je moest een keer een kokosnoot op je borst nemen en dan doorgeven en een appel tussen je hooft en je schouders nemen en dan steeds doorgeven. Daaran gingen en dit verhaaltje schrijven en was de prijuitrijking. Wij wonnen de gouden kokosnoot!
Fin
The End
Einde
Wij Aloha’tjes Toon, Robbie, Calvin, Peer en Lune
Peer en Etienne waren te laat bij het openen.
Om 11:15 vertrokken we naar Maarn, en om 11:56 kwamen we aan en gingen we de auto’s uitladen. Daarna mochten we vrij spelen. Daarna gaf Bob ons een rondleiding door het clubhuis. Daarna mochten we weer vrij spelen en daarna gingen we eten.
Daarna mochten we weer vrij spelen en daarna gingen we naar het bos om daar blikkietrap en boompje verwisselen te gaan doen, toen we terug kwamen gingen we weer vrij spelen en daarna eten. Toen we klaar waren met eten gingen we het corvee doen.
Peer, Jamie, Judith, Jelle, Joppe en Ettienne.
22-07-‘06
We werden wakker.
We gingen dag openen.
Daarna gingen we eten.
Daarna gingen we corvee.
Toen gingen we aan de hutten werken.
De stad die we maken heet Etdam (spreek uit Etdem)
Toen gingen we de 1e sport spellen doen van de sportdag doen
De onerdelen waren broekhangen en verspringen.
Toen gingen we eten. Daarna gingen we rudten.
Na het rusten gingen we slagbal doen.
We gingen daarna weer vrij spelen.
En toen eten en na het eten gingen we het logboek schrijven.
Nest groen 23 juli 2006.
Maandag 24 juli 2006
Om half 8 werden we wakker, daarna gingen de lichten aan, gingen we ons omkleden en toen tandenpoetsen en toen eten.Toen we corvee hadden gedaan mochten we vrij spelen. Daarna gingen we sportdag doen; de onderdelen van vandaag waren: touwtje springen en Jeux de Boules. Daarna gingen we lunchen, corvee en rust uurtje. Toen het rust uurtje voorbij was, gingen we naar het bos om daar het smokkel spel te gaan doen. Om 17:15 gingen we terug en gingen we eten.
Nest Wit
Dinsdag 25 jullie 2006
Het was vandaag een leuke dag. We gingen 4 dingen doen dat was: toneelstuk spelen en speurtocht.
En klootschieten o,ja en marathon dat hoort bij de sportdagen.
We hebben ook hutten gebouwd. En voor ik het vergeet kregen we ook lekker eten. Het is gewoon een leuk kamp. En we hebben zelfs veel spelletjes gedaan. Ook nog laat naar bet gegaan. Alleen we hebben helaas geen kampvuur gehad daar is het te droog voor.
Wolf en Tim en Bart.
Woensdag 25 juli 2006
We werden wakker.
En we gingen ons aankleden.
Toen gingen we de dag openen.
Toen gingen we eten.
Daarna gingen we corvee doen.
Toen gingen we vrijspelen.
Toen gingen we weer twee onderdelen van sportdag doen.
Toen gingen we eten
Daarna werdt de afwas gedaan en hadden we een rust uur.
Toen gingen we de brief schrijven en daarna een watergevecht houden.
Toe kregen we post, en toen gingen we terug echrijven
En toen gingen we eten.
Nest groen woensdag 26 juli 2006.
donderdag 27 juli 2006
Om 8:30 uur werden we wakker en gingen we ons omkleden. Toen iedereen klaar was gingen we openen en ontbijten. Daarna gingen we vrijspelen en de laatste twee dingen van sportdag doen: hardlopen en gewichtheffen. Daarna gingen we lunchen. Na het corvee moesten we een half uurtje op ons bed liggen. Je mocht lezen,slapen of zachtjes een spelletje doen. Als het te druk werd kwam er nog tien minuten bij. We kregen ook een lolly. Toen het half uurtje voorbij was wou iedereen er nog een kwartiertje bij. Daarna gingen we diefje met verlos en vlaggetje zoeken doen. Daarna mochten weer vrijspelen. Daarna gingen we avondeten. En we hebben zuurkool met worst en spek gegeten. En daarna kregen we een toetje: vanillevla en slagroom. En nu gaan we een spel doen.
Nest wit: Peer,Jamie,Joppe,Jelle en Etienne
Vrijdag nest rood
28 jullie 2006
we werden wakker.
En toen gingen we openen.
Toen gingen we eten en corvee
Doen.
Ons corvee was afwassen,
Na het corvee gingen we de hutten opruimen
En daarna mochten we vrij spelen.
Toen kwam julian en zij dat we en spel gingen doen.het
harten van de boerenfamilie. Toen de dagen langer en minder koud werden, was Lucie nog steeds op de boerderij.
Ze had haar thuis gevonden.
Amsterdam, 12 juli 2006
Geachte heer Bradley,
Graag wil ik u, mede namens de kinderen, ouders en het bestuur van het Ronald McDonald VU huis, hartelijk bedanken voor de geweldige gift van €3077,86 die wij van u ontvangen hebben.
Mede door uw bijdrage kunnen wij “een thuis ver van huis” bieden aan ouders, broertjes en zusjes van vaak ernstig zieke kinderen. Daar wij geheel afhankelijk zijn van giften en donaties is het fijn te ervaren dat u en de kinderen van de scouting het Ronald McDonald VU huis een warm hart toedragen.
Wat een fantastisch bedrag hebben de kinderen bij elkaar gelopen! Het bezoek aan het clubhuis en de overhandiging was ook voor ons een hele leuke belevenis. Ook in de toekomst bent u van harte welkom om voor een informatief uitje ons huis met de kinderen te bezoeken!
Middels onze nieuwsbrief houden wij u in de toekomst graag op de hoogte over het Ronald McDonald VU huis.
Met vriendelijke groet,
Aafke de Haan & Jennifer Blogg
In al de 60 jaren dat de groep bestaat hebben al heel wat kinderen / jongeren een heel plezierige en nuttige tijd bij de groep beleefd. Sommigen maar kort en anderen die kunnen het nog steeds niet laten en zijn nog op een of andere manier met of voor de groep bezig.
Denk nog eens even terug aan je eigen tijd. Die specifieke geur in het clubhuis, de vletten die allemaal nog steeds varen, de leuke kampeertochten en het slapen op een boerderij of in een vreemd clubhuis. Je fijne vriend(inn)en waarvan je er misschien nog steeds een paar hebt overgehouden. En ook alle handigheidjes die je geleerd hebt zoals koken, kamperen, knopen, kaartlezen en andere technieken die je soms nog wel eens toe kan passen in je dagelijkse leven.
Kinderen van deze tijd willen we ook dat leuke spel kunnen blijven aanbieden. En tevens willen we die garantie naar de toekomst kunnen blijven geven. Naast de contributie, die door de leden betaald wordt, is er nog steeds veel geld nodig. De (gemeentelijke) subsidies worden minder en zoals overal in de maatschappij wordt er steeds meer aangestuurd op zelfredzaamheid.
Voorheen leverde OPA (de Oud Papier Aktie) nog wat op maar dat is in deze tijd niet rendabel meer. Daarom hebben we de Vrienden van Scouting Erskine in het leven geroepen. Wij zoeken nog meer vrienden die bij willen dragen aan het voortbestaan van de groep. Als u (nog) op de een of andere manier voelt dat u ons wilt helpen om uit de financiële zorgen te blijven dan willen wij u graag zien als donateur van de groep.
Wij vinden dat daar van onze kant uit dan wel iets tegenover mag staan. Wij zullen u twee maal per jaar middels een nieuwsbrief op de hoogte houden van het reilen en zeilen van de groep. Daarnaast zullen we eenmaal per jaar een vriendenmiddag organiseren waarbij u met eigen ogen het wel-varen van de groep kunt ervaren en daarbij tevens andere vrienden kunt ontmoeten tijdens een ‘waterig’ uitstapje. De vriendenmiddag van 2006 valt samen met de reünie op 25 juni ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van de groep.
Wilt u ook uw bijdrage leveren dan kunt u zich aanmelden als vriend(-in) voor (X BEDRAG) per jaar via de website van de groep of door een briefje of e-mail te sturen aan:
Vrienden van Scouting Erskine
P/a Grote Beer 211
1188 AZ Amstelveen
E-mail: vriendenvan@scoutingerskine.nl
Wij zijn alweer een tijdje bezig met de welpen aan het insigne-scouting.
De meeste welpen kennen alweer heel wat knopen, en ik denk zeker dat we eind januari de meeste wel het insigne op hun mouw kunnen maken.
Beste welpen nog even goed oefenen op de knopen.
En vergeet zaterdags niet je insigne pasje mee te nemen.
Als je ook een ander insigne wil gaan halen? Wij hebben er nog hééééél veel
Vraag daar dan maar eens om, dan kan ik je ze laten zien en vertellen wat je er alzo voor moet doen.
De Vrienden van Scouting Erskine hebben in 2005 een nieuwe wisselprijs in het leven geroepen; de Schipper de Koning Trofee. Deze is vernoemd naar iemand die zich onvoorstelbaar hard en al geweldig lang voor de groep heeft ingezet. Daardoor wordt hij door velen als een groot voorbeeld van belangeloze inzet voor anderen gezien.
De prijs is bestemd voor een van de jeugdleden die zich in het afgelopen jaar op een uitzonderlijke manier heeft ingezet voor de groep. Hierbij moet je dan denken aan bijvoorbeeld: levensreddende actie, extra hulpvaardigheid voor anderen, bijzondere vormen van creativiteit ten dienste voor de groep, toonbeeld van enthousiasme, bijzondere inzet of zorg voor de groepsbinding, ondernemend zijn. Kortom iemand die door een opvallende en bijzondere prestatie iets voor de groep gedaan heeft.
Het wordt weer tijd om na te denken naar wie de prijs dit jaar gaat. De stafleden van de verschillende speltakken zullen hier binnenkort iemand voor voordragen met een motivatie hierbij. De prijs kan dan in september / oktober hopelijk opnieuw worden uitgereikt.
(op 18 december 2006 is de Schipper de Koning Trofee uitgereikt aan Robbie Wallin, red.)
Beste welpen, ouders en belangstellende,
Als je de Semafoor krijgt hebben we nog maar twee zaterdag opkomst in dit jaar 2006.
We kunnen je alvast beloven dat 2007 weer veel op het programma hebben gezet, wat dacht je van de volgende kampen,? Voorjaarsweekend, groepsweekend, een hemelvaartskamp het ook regelmatig is wat langer doorgaan en een bijzonder programma uitvoeren
We kunnen denk ik wel terug kijken op een goed Scouting Jaar bij de welpen. We hebben vele leuke programma’s gehad, zoals het zwemmen in het zwembad in Wassenaar, met de hele groep. In mart samen met de loodsen collecteren voor Jantje Beton, en niet te vergeten met de hele groep sponsortocht met de opbrengst van maar liefst € 3071,- voor het Ronald Mc Donaldhuis.
Met de paasdagen hebben we een mooi en gezellig groeps-paaskamp gehouden.
Ook eind april daar was voor mij een zeer grote verrassing, op 28 april werd ik min of meer ontvoerd naar het gemeentehuis van zaanstad, waar mijn zus, welpen, ouders bestuur en vrienden van mij, mij stonden op te wachten. Ik mocht toen uit handen van de burgemeester een mooi Koninklijke onderscheiding ontvangen. Dit was wel een hele grote verrassing voor mij. Ook de receptie die later deze dag werd gehouden in ons clubhuis.
Ook hebben we dit jaar een geweldig goed maar nat hemelvaartsweekend gehouden. Daar over kon je meer lezen in de vorige Semafoor.
Met de groeps-barbecue hebben we het feest jaar van 60 jaar scouting Erskine afgesloten.
Het zomerkamp dat we hebben gehouden in Maarn en met hulp van Schipper Kees en voor het weekend door de senior Loodsen, en op maandag lekker gekookt door An de vrouw van schipper Kees en Liesbeth. In dez semafoor kan je het logboek van de welpen lezen over het zomerkamp.
Op 23 september zijn Peer, Samar en Calvin over gevaren naar de zeeverkenners, en we hebben dan ook weer nieuwe nesten samen gesteld.
Ons herfstkamp dat we in ons eigen clubhuis hebben gehouden was weer goed, lekker hutten bouwen, zwemmen in de Meerkamp speurtocht houden in het Amsterdamse bos. En niet te vergeten, we hebben heerlijk kunnen eten door dat de senior loodsen voor het eten hebben gezorgd. Loodsen nogmaals hier hartelijk dank voor.
Zo beste mensen, dat was in een korte vogelvlucht het jaar vol van activiteiten van de welpen en hun staf.
Ik wens jullie alvast hele fijne Kerstdagen en een goed (scouting) Jaar.
Bob van der Laag
Tanja! Thuiskomen ! Het is bedtijd.”
“He, bah”, mopperde Tanja, “nu al?”
“Het is bedtijd als de zon ondergaat”, zei mama.
“Maar het lijkt alsof de zon steeds eerder ondergaat.”
“Dat doet ze ook, Tanja’, lachte mama, “en straks blijft ze zelfs een paar maandjes helemaal weg.”
“Helemaal geen zon?” Tanja was heel verbaasd. “Maar dan is het maandenlang bedtijd.”
“daarom slapen wij, ijsberen, ook de hele winter”, legde mama uit, “en daarom moet je ook goed eten, anders krijg je midden in de winter hanger.” Mama zette een grote kom soep voor Tanja neer.
“Dan kan ik een hele tijd niet met Jacco spelen”, sputterde Tanja met volle mond tegen.
“Jacco gaat ook slapen”, zei mama, “Jacco is toch ook een ijsbeer. Maar nu moet je echt je bordje leeg eten en naar bed.”
De volgende morgen rende Tanja naar het hol van Jacco. Jacco kwam net gapend naar buiten.
“Het lijkt wel of ik steeds langer kan slapen”, zei hij tegen Tanja.
“Mama zegt dat de zon straks helemaal niet meer opgaat en dat we dan een paar maanden gaan slapen”, vertelde Tanja.
“Mijn mama noemde het de winterslaap.”
“Hoe denk je dat het zal zijn?” vroeg Tanja, “Helemaal geen zon. 1k ben nog nooit buiten geweest ‘s nachts.” “Laten we stiekem naar buiten gaan in de winter”, stelde Jacca voor. “ban gaan we kijken of er echt geen zon is.”
“Doen we!”
Midden in de winter sloop Tanja het grote hol uit. Heel zachtjes, om mama en haar kleine zusje niet wakker te maken. Buiten was het donker. donkerder dan ze het ooit gezien had. Maar toch waren er allemaal lichtjes. Langzaam en steeds naar boven kijkend liep ze naar Jacco’s hol.
BOEM!
Ze was zomaar tegen Jacco opgelopen, die ook alleen maar omhoog keek.
“Wat veel sterren, he. Het zijn er vast wel duizend.” “Een miljoen!” “Triljoen!”
“Niemand heeft ze ooit kunnen tellen.” Tanja’s mama stand achter hen en Jaccos moeder stand er ook. ‘Wat doen jullie uit bed?”
“We wilden zien of de zon echt weg was”. zei Jacco. “Komt de zon nog terug?” vroeg Tanja.
“Ja hoor”, zei mama, “kijk maar.”
Tanja en Jacco keken naar de horizon, maar zagen niets. Zelfs geen streepje licht, alleen maar heel veel sterren.
“Kijk maar omhoog.”
Boven hun hoofd was er wel licht. In alle kleuren:
groen en blauw en rood. En het danste. Het licht danste. Tanja en Jacco werden er helemaal stil van. Zo mooi was het.
“dat is het noorderlicht”, zei mama. “dat is de belofte van de zon dat ze echt terugkomt in de lente.” “Maar eerst nog een twee maandjes slapen”, zei Jacco’s moeder, “dus nu als de donder naar bed!”
Hanna Bruin
Zaterdag 21 oktober 2006.
We begonnen met openen toen gingen diefje met verlos spelen toen gingen we
Vrij spelen daarna gingen we eten en wat drinken en daarna gingen we paaltjes voetbal doen.
Tot de lunch gingen we vrij spelen. Daarna gingen we doftenbal spelen met de zeeverkenners.
Daarna gingen we Hollandseleeuwen doen. En toen gingen we de bedden goed doen.en toen voor het eten even vrij spelen.
The End
Zondag 22 oktober 2006.
We werden wakker . En we moesten opstaan van Bob.
We gingen naar de vlaggenmast .toen moesten we ons in de bosjes vertoppen
En toen moesten we naar Bob rennen en we moesten gelijk ieééééééééééééé zeggen.
Toen gingen we de vlag hijsen en toen gingen we eten en daarna het corvee. En daar kwam Wolf aan. En toen gingen we vrij spelen en toen s’middags eten en toen gingen wij corvee doen. En toen gingen we het bos in.
Nest wit
The End
23 oktober 2006-12-07
na het opstaan gingen we eerst opstellen en gingen we eten
en we gingen een leuk spel doen ik weet niet meer hoe het heet.
En toen mochten we nog even vrij spelen.
Na het eten gingen we zwemmen.
Toen we terug kwamen gingen we eten.
The End
Iedereen kwam aan uit het vliegtuig en belandde op Jamaica. Er was een klein strandje in de hoek met een lekkere warme Jamaicaanse zon. Iedereen had een saai wit t-shirt gepimt tot een tropicak t-shirt. Degene met het mooiste t-shirt kon de naam Mr. of Ms. Tropical winnen. De uitslag wa dat Peer Mr. Tropical was en Amber Ms. Tropical. Ze kregen allebei een mooie bloemekrans. Toen dat achter de rug was, gingen we limboquizen. Ruben stelde een vraag als je het antwoord wist (een ook als je het niet wist) moest je onder een riem door linboën en dan de bel luiden. Als je belde en je wist het niet dan schreeuwde je bak het antwoord, en als zij het dan ook niet wisten dan mocht de andere. Ruben stelde een paar keer de vraag”waarom zijn bananen krom”dat werd een paar keer fout beantwoors. ( ze groeien namelijk naar het licht).
We gingen ook nog coctails maken, dat was lachen want Reimer en Samer hadden een coctail gemaak wat naat kots smaakte (niet bepaald lekker dus. Maar Coen is toch echt het beste in vieze coctails maken (sorry Coen). Hij had er een gemaakt met koksmelk en granaatappelsap. Dat was echt niet te drinken. Maar de winnaars waren Guillique en Amber met hun coctail “Lovely Orange” Waar geen eens sinasappel in zat maar het was oranje dus daarom heette het zo. Het was met een suiker randje en een opgerold sliertje schil van de sinasappel. Daarna gignen we onze bedden klaar meken en naar bed. De volgende ochtend werden we natuurlijk weer wakker met zo’n irritante ringtone van Christa. Die 3x af ging (heel irritant). Na het ontbijd gingen we cocobowlen. Dat was wel leuk. De kokosnoten van Robbie en Amber waren gebroken dus die konden alvast lekker smullen van die (lekkere) kokos. Die middag gingen we lekker tropisch zweemen in het Mirandabad. Dat was heel leuk. Bijv. Lune werd bij de draaikolk een blaasapparaat ingezogen. Dat was lache want ze gilde heel erg. Voor de rest was het heel erg gezellig en hebben we veel lol gehad. Er was ook nog iets met de jongens gebeurt in de g;lijbaan maar ze willen niet zeggen wat. We gingen terug naar de het warme Jamaica. We aten wat met z’n allen en gingen een of ander smokkelspel doen. Je kon een zakje cocaïne, blokje goud of een cocosnoot smokkelen. Die cocosnoten waren best wel moeilijk. Zo had Lune bijv. een in haar haar gestopt en Guillique een in haar mouw. We keerden terug naar ons nederige stulpje, en kropen lekker onze bedden in. De volgende ochtend ontbeten we met tosti’s met ham en ananas (lekker tropisch!). Toen gingen we allemaal soorten estafettes doen. Daarna werden de punten opgeteld. En toen tot onze verassing moesten we voot extra punten noog een stukje voor de semafoor schrijven (dit stukje dus!). Helaas hebben uiteindelijk de Alohatjes gewonnen. Maar alsnog, wij hebben onze zilveren cocosnoot en daar zijn we trots op!
De tropische groeten van het Tropische Fruitmandje!
Amber, Samer, Reimer en natuurlijk Guillique
Er was eens een huisje op de prairie.
Het huisje heette de Basis.
Het was een heeel mooi huisje, maar we vonden dat er iets bij haar ontbrak.
Maar ze wisten precies wat.
Toen kwamen er wijzen uit het oosten,
Niet het bestuur maar de Loodsen.
Met al hun jaren lange kennis vertelde zij haar dat de entree onvolledig was.
Heftig gingen zij tekeer
Gravend en kruiend tot er geen grassprietje meer overeind stond.
Zand, zand en nog eens zand tot aan een m3 of 9, gevoers over land en over zee.
Met die negen m3 daar redden we het wel mee.
Drie weken en drie weekenden waren zij aan het zwoegen.
Het resultaat was ronduit prachtig.
Het glooiende veld was omgeruild voor een strak gelegd terras.
Een toverfee kwam langs
Rutger was haar naam, zij spreide haar vleugeltjes en iedereen zag aldaar….
Jaja een parasol uit Belgie riep zij luid.
Hier,.. voor de zonnige uurtjes dat het “groen” hieronder wel rijkelijk mag vloeien!
Wel voldaan blies de Basis dit sprookje uit.
De jr. loodsen
Winterkamp.
27 december: We vetrokken van de Catamaran naar Kootwijk waar we net als verleden jaar voor de kerk op de andere auto’s en de twee bestelwagentjes moesten wachten.
De twee bestelwagentjes waren: het ouwe, trouwe oranje Volkswagenbusje van Mr. Harm en een ander geel bestelwagentje waar de karretjes (die we in elkaar moesten zetten) uitkwamen.
Toen we dit gedaan hadden en onze plunjes onder dekzeil gebonden hadden vertrokken we via Radio-Kootwijk naar Apeldoorn. Dit ging vrij aardig…. maar op het eind… Bijna alle verkenners liepen verkeerd. Een groepje was bijvoorbeeld aan de verkeerde kant van een snelweg en zagen verderop, aan de overkant, bij een tankstation een verkenner met een paar stafledenstaan, ze waren goed kwaad. De stafleden staken de snelweg over (dit mochten de verkenners niet)!!! En eindelijk kwamen alle verkenners, zij het via omwegen, bij het gebouw van de verkenners van Apeldoorn. Daar aten we witte bonen met tomatensaus en zongen daarna “stoere”zeemansliederen en gingen toen slapen.
De tocht was (zonder omwegen) 10 km.
28 december: We moesten baksgewijs (met een kwartier tussentijd) lopen, wat veel protest van de verkenners gaf. Maar eindelijk vertrokken we dan met coördinaten, kaart en kompas in de hand door prachtig, bosachtig gebied maar….. er waren veel heuveltjes. Gevolg: Karel Doorman had een gebroken as. (Wagentje het hele kamp kapot).
Tjerk over de kop met wagen en al… Ja, want als er heuveltjes zijn, wordt er ook geraced. Ach, maar ja, dacht de Tjerk, we zijn toch de eersten, maar dat bleek anders uit te pakken.
De laatste bak was 2 uur geleden vertrokken(snik snik). Maar de Tjerk kreeg wel een kortere route en kwam (nog voor de staf) in het gebouw van de verkenners van Vaassen waar we zuurkool met olifantensaus aten, en waar we door moeheid al snel te kooi gingen. De tocht was (zonder korter route) 20 km.
29 december: We hadden ’s morgens een H.Mis van de aal, nadat we ons aangekleed, buiten gewassen (brrr) en pap gegeten hadden (sommige broodeters brood). We moesten weer baksgewijs (zucht, leert de staf het nou nooit?). We liepen langs boerderijen. De Tjerk haalde de Ruyter in die een aquaduct zochten wat er niet was. En deze twee bakken liepen samen, tot de broodcar, want hier werden ze uit elkaar geplukt. De coördinaten waren op (hoi, hoi) dus iedereen liep recht toe recht aan naar de Apeldoornse wijk Zevenhuizen. (De Tjerk zag onderweg over een truck van het leger met daarop een tank).
Toen we op de Zilverschoonlaan jeugdhuis Don Bosco zagen, zagen we ook het busje wegrijden dat naar ons, de Tjerk en de Cortenaer, op zoek ging, hoorden we later. De Cortenaer hebben ze gelukkig gevonden. We aten hutspot. En omdat we van 7 tot 9 niet in de eetzaal mochten, hebben we deze tijd in de slaapzaal doorgebracht, en om 9 uur zijn we in de eetzaal op frisdrank getrakteerd door de schipper (hoera, hoera, hoera). We hebben ’s avonds tot 11 uur toneelstukjes gedaan n.l De Karel Doorman heeft nog een gebroken as gehad ( in hun toneelstukje). De Cortenaer en de Piet Heyn hebben samenkomende bakken, en onenigheid tussen staf en verkenners over het baksgewijs gaan. De Tjerk heeft mensen geïntervieuwd: n.l. een snoepwinkeljuffrouwtje, een boer, een brugwachter, 2 boswachters en een boom. De staf heeft de moeite voor de adressen nog een keer beleefd ( met een hele aardige tante Ans).
Daarna: te kooi.
De tocht was ( gewoon dit keer) 20 km.
30 december: Eindelijk thuis.
P.S. Bedankt voor dit kamp, staf, verkenners, verkenners van Apeldoorn + staf, verkenners van Vaassen+ staf en leiding jeugdhuis Don Bosco ( en natuurlijk tante Ans) en alle andere medewerkers.
Sjaak van Wijk
Tjerk Hiddes.
Het is alweer een tijd geleden dat de laatste Semafoor uitgekomen was. Dat was net voor de reünie. Sinds die tijd is er weer veel gebeurt. Zoals, ik net al zei, de reünie. Het was leuk om oud leden te spreken. Sommige kwamen uit mijn tijd en sommigen van ver daarvoor. Vooral de verhalen “van vroeger” waren leuk om te horen.
Verder hebben we een te gek zomerkamp gehad. We gingen naar het NaWaKa (Nationaal Water Kamp) te Zevenaar. Alles was tot in de puntjes geregeld. Elke dag konden we boodschappen doen bij het Voedsel Verdeel Centrum (VVC) waar onze loodsen ook werkzaam waren. Spelletjes werden georganiseerd door onze subkamp staf. En zelfs het weer was geweldig( tenminste de eerste week). We hebben weer nieuwe “vrienden” gemaakt waar we geregeld nog mee MSN’en.
In september hadden we de Roei Zeil en Wrik wedstrijden. De zeilwedstrijden waren op zaterdag bij ons op het nieuwe meer. En op zondag gingen we in alle vroegte naar de bosbaan om daar aan de roeiwedstrijden mee te doen. Het weer liet ons niet in de steek want het was prachtig mooi weer. We zijn ook nog bezig geweest om voor Rutger een afscheidscadeau te maken. Deze zaterdag avond hebben we weer als van ouds een spetterend feest gegeven in het Walhalla. Een paar weken later was het tijd om over te varen. Rutger verliet het stafteam van de zeeverkenners om zich weer bij de loodsen Jr te gaan vermaken. Na 6 jaar (?) trouwe dienst vond hij het mooi geweest. Rutger, nog bedankt voor al deze gezellige jaren! Er kwamen 3 welpen overgevaren: Samer, Peer en Calvin. Twee daarvan zijn inmiddels geïnstalleerd. Calvin heeft helaas besloten er mee te stoppen. Begin november hadden we een leuk herfstkamp in tropische sferen. Het Tropicamp. Maar hierover meer te lezen verder op in deze Semafoor. Inmiddels is het winterseizoen weer in volle gang, de opkomsten beginnen weer om 13.00 uur en we werken hard aan de boten. Sinterklaas kwam vorige week nog op bezoek en had een leuk spel bedacht.
Volgende week, 16 december hebben we zoals elk jaar een gezamenlijke maaltijd en daarna gaan we een film kijken. En dan is het alweer tijd voor het winterkamp. De ZV gaat dit jaar op de fiets. Wij hebben er in ieder geval veel zin in en hopen dat het ook weer een geslaagd kamp wordt. Op 6 januari is de eerste opkomst weer in het nieuwe jaar. En op 13 januari beginnen we onze opkomst met een Nieuwjaars borrel!
Tot zover het bericht uit de stuurhut.
Een behouden vaart!
Schipper van de zeeverkenners, Christa
Uitslag Nationale Scoutingloterij 2006De prijzen zijn gevallen op de lotnummers:
Prijs gewonnen? Op de achterkant van het lot staat hoe te handelen. |
| Christa (Maria), | Reep (Dronken Zwerver 2), |
| Rutger (Jozef), | Koen (Dronken zwerver 3), |
| Kalvis (Heilige geest), | Robert (Ganzen verjager), |
| Peer (Kindje Jezus), | Peter (Os), |
| Teddy (Herbergier), | Ans (Vroed vrouwtje 1), |
| Maarten (Romeinse Keizer), | Irene (Vroed vrouwtje 2), |
| Daan (Ezel), | Coen (Vergeetachtige uit het Westen), |
| Roy (Onvriendelijke bewoner Walhalla), | Ruben (Herder 1), |
| Dennis (Kameel), | Julian (Herder 2), |
| Marijn (Waterbuffel), | Bob (Herder 3), |
| Toon (Wijf uit het Oosten 1), | Zeewelpen en Zeeverkenners (alle |
| Kelvin (Wijf uit het Oosten 2), | lammetjes en schapen in het verhaal) |
| Bobby (Wijf uit het Oosten 3), | |
| Freek (Dronken zwerver 1), |
Lang, heeeeeel lang geleden stond iets heel bijzonders te gebeuren. Het stond in de witte sterren aan de hemel geschreven. Dit heeeel lang geleden was in de tijd dat alle Joden werden onderdrukt door de Romeinen van Amsterdam. Deze onhoudbare situatie wachtte op een verlossing. En die kwam….
In een hutje aan de Amstel woonden namelijk een pas getrouwd Joods stel, Christa en Rutger. Rutger was timmerman van beroep en Christa droeg haar steentje bij als naaister. Samen waren zei heel gelukkig het ontbrak hen alleen nog aan 1 ding. Een heel leuk lief klein kindje.
Kalvis “De Heilige Geest” zittend op zijn Grote Witte Ster, voelde dit verlangen aan. Op een vochtige warme nacht kwam Kalvis dus langs en bevruchte Christa van de heilige bekoring. Een wonder was geschapen, Mehehe Mehehe.
Christa werd de volgende ochtend wakker met een beetje misselijk en duizelig gevoel. Ze vroeg Rutger om een glaasje water te halen. Zo gezegd zo gedaan, Rutger kwam terug en zette het glas water op de enorme buik van Christa. Hij schrok zich wezenloos……
Schat we gaan Nu! naar de Prenetal, zei Rutger. Daar kochten zij een Maxi Cosie voor op de ezel, een wiegje en een heeeeeeleboel luiers. En niet te vergeten een draagzak voor als Rutger met de kleine een stukje wil lopen. Maar deze babyspullen worden pas over zes weken geleverd, net twee weken voor Kerst. Dus nog even geduld Rutger en Christa.
Rutger kwam terug van een harde dag werken aan zijn boot. Christa had net lekkere Chilli Concarne gekookt. Tijdens het eten schoof Christa een brief onder Rutger zijn neus. In deze brief stond dat alle Joden aan de Amstel zouden worden geteld en dat alle jongetjes onder de 10 jaar zouden worden omgebracht. Het verhaal gaat namelijk dat volgens de profetie een nieuwe koning zou worden geboren. De koning van de Joden, verlosser van het Joodse volk van de onderdrukking van de Romeinen. Deze brief was heen gezonden door de Romeinse Keizer Maarten, hij was namelijk Bang!!! voor zijn plekje op de troon. Rutger keek verschrikt op van de brief. Wat nu Christa? Waarom raak je nu weer zwanger? Ik weet ook niet hoe dat kan. Sinds dat ongeluk van jou met je hamer en die spijkers tijdens het timmeren van je boot, is er niet veel meer gebeurd tussen ons en dat is toch echt alweer heel lang geleden. Hoe gaat het daar trouwens mee? Het boek Tarzan in de Jungle heb ik nu namelijk al 100 keer gelezen. Zei Christa. 
Ja ik snap er ook nog geen zak van hoe die plotselinge zwangerschap heeft kunnen gebeuren. Rutger gaf dus niet direct antwoord, blijkbaar nog steeds een gevoelige zaak. Maar des al niettemin een mysterieus gebeuren dat Christa opeens hoog zwanger is en nog maar acht weken heeft te gaan, althans volgens de vroed vrouwtjes Ans en Irene.
Maar Rutger zal Rutger niet zijn als hij voor deze ongewenste mysterieuze situatie een oplossing heeft bedacht. We gaan verhuizen en zoeken ons heil in een veiliger oord. We verlaten ons stulpje aan de Amstel en trekken met een omweg via de Jordaan naar Zuider Amstel. Zo omzeilen wij voorlopig de volkstelling, die door Keizer Maarten zal worden uitgevoerd. Zuider Amstel komt pas over een jaar aan de beurt en dan is ons kindeke al lang geboren en zien we dan wel weer verder. Christa en Rutger stonden die avond voor hun hutje aan de Amstel gearmd naar de hemel te kijken. Rutger zag De Grote Witte Ster aan de hemel staan, precies ten westen van waar zij stonden, direct boven de Zuider Amstel. Vreemd hè schat: zei Rutger tegen Christa, dat die ster sinds jou heilige bekoring boven de Zuider Amstel aan de hemel staat.
Deze Witte Ster werd niet alleen door Christa en Rutger opgemerkt, de Drie Wijven uit het Oosten in Watergraafsmeer zagen deze zelfde ster ook. Toon zei tegen Kelvin: ga jij eens opzoeken wat die ster toch betekent er staat me iets bij van een uuhhh een uuhhh, het ligt op het puntje van mijn tong. Zoek ‘s op Kelvin… in je grote profeten boek. Kelvin kwam na lang zoeken in het dikke profeten boek met het verhaal op de proppen, dat deze Grote Witte Ster een voorbode was voor de geboorte van een speciaal kindje. Dit kindje zou zich namelijk gaan ontwikkelen tot de profeet Jezus Christus, de verlosser van het Joodse volk. Toon pakte zijn mobiel en belde direct Bobby op. In de profetie stond namelijk, dat de geboorte van Jezus Christus zal worden bevestigd door de Drie Wijven uit het Oosten. Zoals voorspeld gingen zei gedrieën op pad. Coen, ook wel de Vergeetachtige uit het Westen genaamd, kreeg hier lucht van. Hij moest eerst aan de Heilige geest denken, maar dat was het niet direct. Hij keek naar buiten en volgde vanuit het Westen net als de Wijven uit het Oosten, de Grote Witte Ster naar het zuiden.
Ondertussen hadden Rutger en Christa hun spullen gepakt op de rug van hun ezel Daan, waarop hij direct door zijn knieën zakte en pardoes met zijn snuit in de modder lag en zijn bril had gebroken. Daan had namelijk de nacht ervoor stiekem van de wijn van Rutger gedronken. Waterbuffel Marijn had dit al hoofdschuddend, kauwend op wat gras, gade geslagen. Totdat het Marijn te veel werd om te zien dat de verwoede versierpogingen van Daan bij een stel koeien in het weiland, door ze direct te bestijgen, telkens mislukte. Marijn kroop uit de Amstel, want ja je bent immers geen echte waterbuffel als je niet lekker in de Amstel ligt te kauwen op gras en kroos. En bracht vervolgens de volledig kansloos ontspoorde Daan naar z’n stalletje achter het hutje van Rutger en Christa om hem daar onder wat hooi, toe te stoppen. Maar goed, nog herstellende van de kater werd Daan door Rutger overeind geholpen en verlieten zij allen hun stulp aan de Amstel. De reis zette koers naar het Noorden. Aangezien Daan de goedkoopste ezel is die de ezelhandelaar in de aanbieding had voor Rutger en deze ezel ook nog eens een drank probleem had duurde het wel 8 weken voordat zei via de Jordaan het stadsdeel Zuider Amstel hadden bereikt. Christa zou een dezer dagen bevallen dus Rutger moest nu snel op zoek naar een warm en droog onderkomen. 
Toen zei De Ark van Noach langs de Ring Zuid afslag Olympisch Stadion passeerden, zagen Rutger en Christa een kameel aan de kant staan. Deze kameel Dennis genaamd, stond een beetje suf voor zich uitstarend op een sigaret van het merk Camel te zuigen. Christa had na de lange reis weinig energie om nog veel verder te lopen, immers Rutger wist niet hoelang het nog zou gaan duren voordat hij een goed onderkomen had gevonden, dus had hij bedacht dat hij deze kameel wel kon gebruiken om Christa mee te vervoeren. Christa werd dus tussen twee enorme bulten op de rug van Dennis geplaatst. De dronken ezel Daan dacht dat ie dubbel keek en een dromedaris met drie bulten zag. Maar dat was dus de bult van Christa die laveloos op haar rug lag. Met dit goede uitzicht op de rug van Dennis zag Christa een verzameling houten huisjes en wat zeilboten. Rutger, zei Christa, misschien kunnen we daar achter die kantoorgebouwen een goed onderkomen vinden. Zo gezegd en zo gedaan kwamen Rutger en Christa daar aan.
Rutger klopte bij het eerste huisje aan. Het huisje heette het Walhalla en daar woonde de altijd even goed gehumeurde Roy. Roy doet de deur open en ziet Rutger, Christa, een dronken ezel en een kameel staan. Mot dat?! Vraagt Roy. Wij zoeken een droge en warme schuilplaats voor de nacht, zeiden Rutger, Christa, de ezel en de kameel in koor. Waarop Roy reageerde met de tegen vraag. Denk je nu echt dat ik onderdak ga bieden aan een stel met een sprekende ezel en kameel?! Rare mensen die Romeinen, zei Roy, waarop hij de deur recht in hun gezicht dicht smeet. Het volgende huisje dan maar zei Rutger vol goede moed. Daar aangekomen zei Rutger tegen Daan: en jij houdt voor de verandering een keer je muil, ezel! Rutger klopte op de deur van herberg de Catamaran. Op dat moment slaakte Christa een kreet. Wat ganzen vlogen op van de schrik. Ik denk dat dit een wee was Rutger, zei Christa. De deur van de Catamaran ging open en in de deuropening stond Teddy de herbergier. Rutger vroeg aan Teddy of hij voor hun twee een plaatsje heeft voor de nacht. Teddy zei dat hij helemaal vol zit de komende 5 nachten. Er waren namelijk onverwacht drie wijven uit het oosten en drie herders met hun schapen aangekomen, waardoor de herberg met alle andere gasten helemaal vol zat. Christa gilde het weer uit en liep helemaal rood aan en begon enorm te zweten. Teddy vroeg wat er met haar aan de hand was. Rutger legde uit dat ze hoog zwanger was en op het punt stond te bevallen. Teddy raakte zeer ontroerd en bedacht zich opeens dat hij nog een stal had ‘De Basis’. In de Basis had hij zijn bier voorraad opgeslagen dat bewaakt werd door Robert en zijn werk os Peter. Aangezien Robert woedend al dagen druk op jacht was naar de ganzen die de bier voorraad hadden bevuild, konden Rutger en Christa wel zolang in de stal slapen. Wat de herbergier echter niet wist was, dat drie zwervers Reep, Freek en Koen, de basis hadden overgenomen zo gauw zij door hadden dat Robert op ganzen jacht was. Zij hadden zich ontfermd over de bier voorraad en zo goed als alles opgezopen. Rutger deed de deur open van ‘De Basis’ en zag daar de drie dronken zwervers achterin de basis op de bank hun roes uitslapen. Daar hebben we voorlopig geen last van, zei Rutger. En zo te zien is er genoeg plaats voor ons twee, de ezel en de kameel. Christa installeerde zich op een van de andere banken. Hmm lekker warm hier schat zei Christa tegen Rutger. Terwijl Rutger een kratje Heineken omtoverde tot een kribbetje. Christa zei dat ze het koud had, dus Rutger lokte Peter de Os achter de bank van Christa met een biertje, waar Peter de Os als een malle warme vochtige lucht begon te ademen. Christa slaakte weer een kreet en de weeën begonnen zich steeds sneller op te volgen. Deze laatste kreet was zo hard dat de vroed vrouwtjes Ans en Irene, twee eeuwig vrijgezellen uit het zuiden, dit hoorden en zich zo snel mogelijk naar de stal snelden. Een wonder werd geboren onder begeleiding van Ans en Irene. Irene had net de was gedaan en had dus gelukkig genoeg theedoeken om de kleine mee in te wikkelen en in het kratje te leggen. Het was een jongetje en zo liggend in zijn kratje leek het net een peer in een fruitmandje. Rutger en Christa gaven hem dan ook de naam Peer, net als 1 van de zeven zeeverkenners uit het verre verleden van Christa de Schipster.
De Witte Ster boven de basis begon nog sterker te schitteren. Dit werd opgemerkt door de drie wijven uit het Oosten. Zij kwamen de Catamaran uitgelopen om de pas geborene te overladen met geschenken. Uit hun verwijfdheid vertelden zij Rutger en Christa, dat hun zoon Peer de zoon van God is en daarmee de redder van het Joodse volk, wij geven hem de naam Jehosjoea (God zal redden) oftewel Jezus. En omdat hij de Messias is, geven wij hem de tweede naam Christus afgeleid van het Griekse Christos (Masjie'ach). Zijn naam zal dus worden Jezus Christus. Rutger en Christa waren hier natuurlijk van onder de indruk en besloten dat hier op gedronken moest worden. Christa was zelfs zo in haar nopjes dat ze begon te zingen over Rode Wijn!
Maar de drie dronken zwervers: Reep, Freek en Koen hadden bijna al het bier en de wijn opgedronken. Inmiddels hadden de drie herders: Ruben, Julian en Bob zich met hun schapen en lammeren bij het gezelschap toegevoegd en was er dus niet genoeg voor allen. Bobby, een van de wijven uit het Oosten, kwam op het lumineuze idee om de vergeetachtige uit het Westen mobiel te bellen, die zal onderhand wel weer vergeten zijn dat hij op zoek is naar de Grote Witte Ster, dan kan hij mooi even wat kratten bier en wijn op zijn fiets meenemen. Bobby belt…. Coen neemt op: “Met Coen, de vergeetachtige uit het Westen”. Bobby vroeg of Coen de Grote Witte Ster al had gevonden, waarop Coen opeens weer wist waar hij ook alweer echt naar op zoek was. Hij antwoordde dat toen hij met zijn vriendinnetje Hermelientje bij de kinderboerderij was aangekomen hij door het voeren van de geitjes en konijntjes helemaal was vergeten de Grote Witte Ster te volgen. Maar is Jezus Christus dan al geboren? Vroeg Coen. Ja, zei Bobby, je bent te laat, zoals gewoonlijk. Maar kom gauw langs en neem onderweg hierheen wat bier, wijn en eten mee, dan kunnen we de geboorte van Jezus Christus gaan vieren. Zo gezegd zo gedaan, duurde het nog een eeuwigheid voordat Coen er eindelijk was. En zo werd tot slot met velen onder het genot van eten en drinken tot in de late uurtjes de geboorte van Jezus Christus gevierd.
The End
Dennis
31/12/06